سلام من به تو ای سال نو

ای وامدار لحظه های روشن فردا ...                 خداحافظ تورا ای کهنه سال ، ای خاطرات شاد و نازیبا .

سلام ای سبزی و آب زلال و سایه های بید          هلا ای آفتاب پاکو پر امید

خداحافظ تو را یلدا و شب های زمستانی             سلامم بر تو ای سالی ، که می آیی .

طراوت پیشه ی پاک اهورایی،بهار سبز رویایی    چه سر مستم، که می آیی

درودم بر تو ای فصل شکفتن                           آشنای با طراوت ، مهربان میلاد باریدن ...

خداوندا- بگردان چون بهاران

حال من را؛ سوی آن حالی که می دانی.

به جان سرو زیبا؛ سبز خواهم شد                   به سان قاصدکها ؛ من رها از غصه خواهم شد

شما را حوض آبی .....  ابر بغض آلوده

ای زیبا کلام ، ناودان قصه گو                        من دوست می دارم.

سلام ای کوچه های شسته از باران

کنون ای مهربانان ؛ یاد یاران؛ یاد یاران

خداحافظ ذغال روسیاه ... افکار سر ما خورده ی محبوس !!!

گذر کردم , سیاووش گونه پروازی فرازآتش  ... و خرسندم من از پاکی ...

خدایا – کاسه ی تقدیر آوردم .و نجوا گونه ؛       قاشق می زنم تا صبح

عطا کن قسمت من را تو بهروزی                    به قدر ظر ف من ؛  " نــــــــــــــــــه"

قدر مهر چون تو معبودی !

کریما – روزی ام را عاشقی فرما

خدایا- قطره اشکی را عطایم کن                     بباربم گاه گاهی ؛ رو به در گاهی ...

خدایا - سال های رفته ام ؛ رفتند

مرا اینک , تو سال و لحظه های با سعادت , هدیه ام فرما.

به من آرامشی , مهری , عنایت کن  .... یقینی مر حمت فرما , بفهمم تا خدا؛ یک ؛ یا خدا ، باقیست

و روحی , تا به پرواز آورد , این جسم خاکی را ...

حبیبا – باور افسردگان را , چون بهاران ؛ زندگانی ده ... و روح خسته گان را هم خروشی  ، جاودانی ده .

کبیر قلب تنهاین به مهری ؛ آبیاری کن .

به کوی بیکسان ؛ یک مهربانی ؛ آشنایی تو راهی کن

هر آن کس را که با هجر عزیزی امتحان کردی ... به یاد خاطراتش ؛ عاشقانه زندگی کردن ؛ تلا فی کن !

بکوبان با سر انگشتان مهری ؛ کوبه ی  درهای غربت را ... بسوزان ریشه های سرد نفرت را ...

خداوندا – سال نو را ؛ سال نور و عاشقی فرما

بزرگا ؛ زندگی کردن؛ نشانم ده و راه و رسم دل دادن

به کامم لذت با هم نشستن , مهر ورزیدن عنایت کن

عزبیزا هفت سین عیدمان را

" سایه سار سبز سیمای سحر خیزان سرواندیش ساعی " مرحمت فرما .....

خدایا - باور تعغییر را ، این کیمیا درس بهاران را

 در اعماق قلوب یخ زده ، گرم و شکو فا کن !!!

تو خار هر کدورت را ، به گلبرگ گذشتی . بی اثر گردان ... !

به خوشبختی ، نشان کوچه ما  را بده . نشان مردم این شهر ، یاد بهر آور .

حکیما – در طلوع سال نو

آغاز راه سبز فرداها

تو قلب هر مسافر را ، به نور معرفت  آگه به رمز و راز زیبایی سفر فرما .......

بفهمان زندگی بی عشق ، نا زیباست !

که قدر لحظه در لحظه ، نا پیداست ......