اینجا سکوت خواب فراهم نمی شود

                                        از دردهای خستگی ام کم نمی شود

بر زخمهای کاری احساس بی کسی

                                         معجون چشمهای تو مرهم نمی شود

وقتی هوای عشق به تهمت کشیده است

                                            وقتی کسی برای تو همدم نمی شود...

وقتی که رود رابطه از آب شک پر است

                                         حتی غزل به خاطره محرم نمی شود

عیسای من! تو پاکی من را گواه باش

                                          هر چند دل به پاکی مریم نمی شود

هر چند ثانیه اینجا پر از غم است

                                  اما بمان که با تو محرم نمی شود

......

حالا تو رفته ای و شب چشمهای تو        

                                   با ماهتاب خاطره توأم نمی شود 

وقتی بهشت چشم تو یادم نمی کند   

                                        حوای سیب خورده که آدم نمی شود...